ΑΛΕΞΙΟΥ ΝΙΚΟΣ
Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ. Ένα λεπτό κι έχω δύο ιστορίες. Μία θα σας πω και μία θα σας δείξω. Την πρώτη την άκουσα.
Ένας γέροντας ζει με τον υποτακτικό του έξω από μία πόλη. Ο νεαρός έχει καταληφθεί από το δαιμόνιο της πορνείας και κάθε μέρα αφήνει τη μονή και κατεβαίνει στην πόλη. Ο γέροντας κάποτε του λέει ΟΚ μπορείς να πηγαίνεις όπου θέλεις …μόνο τα βράδια να έρχεσαι να κοιμάσαι εδώ.
Τη δεύτερη ιστορία θα σας τη δείξω.
Συμβαίνει εδώ σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Ξενοκράτους κι εδώ ετοιμάζεται το έργο που μας εκπροσωπεί φέτος στη Biennale της Βενετίας. Κύριο θέμα το ψηφιδωτό δάπεδο της Μονής Ιβήρων του 10ου αιώνα. Δέκα αγόρια και κορίτσια , παιδιά φίλων μου τα περισσότερα, αφοσιώνονται για πέντε μήνες καθημερινά, με μια σχεδόν μυστικιστική αγάπη αλλά και με χαρά στην προσπάθεια να το μεταγράψουμε. Εδώ κανείς δεν είναι γέροντας και κανείς υποτακτικός. Ο καθένας μας με το δικό του δαιμόνιο, με τη δική του διαδρομή, τη δική του αφοσίωση … που τα βράδια θα γυρνάμε να κοιμόμαστε εδώ. Σε αυτό τον τόπο, στο θέμα μας.
Ευχαριστώ και τον παλιό φίλο που με βοήθησε σε αυτές τις δύο ιστορίες να τις βάλω σε μια τάξη.
Ευχαριστώ πολύ…
ΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ
website: www.nikosalexiou.com