ΛΙΓΝΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Σας ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου που με καλέσατε και το οξύμωρο ότι η Υπουργός Εξωτερικών παίρνει μια τέτοια πολιτιστική – εκπαιδευτική πρωτοβουλία νομίζω ότι είναι πάρα πολύ γλυκά συμβολικό.
Θα είχα πάρα πολλά πράγματα να πω για το τι θα κρατούσα, τι θα άλλαζα. Πάρα πολλά, σελίδες και ώρες ολόκληρες θα μιλούσα. Δεν θα είχα τίποτα να πω λόγω ανετοιμότητας, στο ερώτημα γιατί θα τα κρατούσα και γιατί θα τα άλλαζα.
Νομίζω κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, ότι αυτό είναι το σημαντικότερο ερώτημα. Όχι το τι αλλά το γιατί. Ειδικά στην εποχή μας, την εποχή μιας χρησιμοθηρίας, θα μπορούσε να πει κανείς. Έπειτα κάποιο άλλο ερώτημα, το ποιος είμαι εγώ ποιοι είμαστε εμείς που θα αλλάξουμε αυτά τα πράγματα ; Μη μπορώντας λοιπόν να πω τίποτα δικό μου θα προτιμήσω να μιλήσει αντ’εμού ο Οδυσσέας Ελύτης με το ποίημα του «Τρελοβάπορο», το οποίο θα ήθελα να προσεχθεί ιδιαιτέρως.
Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάϊνα».
Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’τις δυο μεριές.
Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο κι έχει λοστρόμο αθώ , ναύτη πονηρό.
Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς, βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς.
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε χίλιους καπετανέους τους αλλάξαμε.
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε, μπήκαμε μές στα όλα και περάσαμε.
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα, παντοτινό, τον Ήλιο, τον Ηλιάτορα!
Τι είδους βαπόρι είναι αυτό που θέλουμε να έχουμε; Τι γράφει στο όνομά του; Με τι στοιχεία; Λατινικά - Ελληνικά. Ποια είναι η καταγωγή του; Ποιο είναι το λιμάνι στο οποίο προορίζεται; Τι λοστρόμους; Τι ναύτες κουβαλάει; Ποιος είναι επιτέλους αυτός ο Ηλιάτορας; Γιατί ήλιους ξέρουμε πάρα πολλούς. Έχουν γίνει και επικίνδυνοι με το όζον ..Ποιος είναι αυτός ο Ηλιάτορας; Αυτές τις ερωτήσεις θα ήθελα να μου τις απαντήσει ένα Υπερυπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, που είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, το οποίο θα αναδασώσει – αυτό το Υπερυπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, θα αναδασώσει όλες τις καμένες μέσα μας Πάρνηθες!
Ευχαριστώ πολύ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΓΝΑΔΗΣ
Η Ελλάδα του 2007? Ποια? Αυτή η γωνίτσα της βαλκανικής των 10.000.000 υπερεγώ που δεν βλέπει την τύφλα της και έχει καταντήσει χωμάτινο γηπεδάκι στου οποίου τις γκρεμισμένες εξέδρες έχει χώρο μόνο για τις τηλεκάμερες που καταγράφουν μαζοχιστικά τους αιρετούς εγκληματίες που το μόνο που ξέρουν να παίζουν είναι το παιχνίδι: “είμαστε σε μόνιμη προεκλογική περίοδο” ενώ εμείς οι υπόλοιποι απλά υπάρχουμε μισώντας τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας και όλους τους υπόλοιπους? Κρίμα, σε καμία χώρα δεν αξίζει τάτοια τύχη.
Και ακόμα χειρότερα, εκείνο το μεγάλο ποσοστό που απέχει από όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις (και αγγίζει το 30%) έτσι νομίζει πως θα τρίξει τα δόντια του συστήματος? Προσφέροντάς του ανοιχτή επιταγή “καύτε τα όλα ερήμην μας”?
Θα κρατούσα τη καθαρή ματιά το χαμόγελο και την ενέργεια του μικρού παιδιού μου (3,5) που δεν καταλαβαίνει τι πάει να πει “εμπόδιο”, τι πάει να πει “έπεσα” τι πάει να πει (επι - κατα) “κρίνω” τι πάει να πει “δόλος” και που όταν σε παίρνει στην αγκαλιά του αρχίζεις να πιστεύεις πως ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!
Θα άλλαζα τον φόβο μου (τον τρόμο μου για την ακρίβεια) πως όλο αυτό το μεγαλείο της φύσης θα καταβαραθρωθεί μόλις ο μικρός πάει σχολείο…
Θα απαγόρευα σόγια και συγγενείς παλαιότερων πολιτικών να έχουν ενεργή θέση στην πολιτική αν δεν περάσουν τουλάχιστον 4 γενιές κατιόντων. Το αυτό θα έκανα και για τις εκλεκτικές φιλίες, τις κουμπαριές και τα κρεβατώματα που ανοίγουν πόρτες.
Θα αναζητούσα και θα επιβράβευα την ΤΣΙΠΑ. (είδος προς εξαφάνιση όπως τα δάση και η συνείδηση)
Sorr, προς αποφυγή παρεξήγησης το προηγούμενο post δεν απαντά στη τοποθέτηση του κυρίου Λιγνάδη.
Είναι απλά η γνώμη μου στο ερώτημα που τίθεται